Teyze Öldü

“Teyze” derdim. Merhaba. Nasılsın. Bazen cevap vermezdi. Duymazdı belki de... Bazen iyiyim derdi. Yanında hep bir köpek olurdu. Köpek başını teyzenin dizine koymuş olurdu. Teyze hep kaldırımda oturuyor olurdu. Bu küçük dükkânda masanın üzerine serdiği battaniyenin üzerinde uyurdu.
Kedilerin, köpeklerin, kazın, tavşanın annesiydi.
Yıllarca girip çıktığım Tarlabaşı'nın sokağında kimseyle konuşmadan hep bir köpeğin başını okşarken gördüğüm teyze iki gün önce vefat etti.
“Bir garip öldü diyeler
Üç gün sonra duyalar
Soğuk su ile yuğalar
Şöyle garip bencileyin” dizelerindeki o garip, işte fotoğraftaki teyze idi.
Tarlabaşı’ndan kaç kişi gitti cenazesine, bilmiyorum. Benim bildiğim, fotoğraftaki amca gitti. Nasıl gitti? Neyle gitti? Nasıl döndü? Bilmiyorum...
Birileri, bakamadıkları ve başlarından attıkları hayvanları hâlâ getirip kapısına bırakıyor; Ramazan Amca’nın.
O hayvanlar üşümesin diye soba yakıyor, Ramazan Amca. Kendi de o dükkânda kalıyor.
Beyoğlu Kaymakamı’na gittiğimizde, sokaklarda kalan evsizler için açtığımız evi bildirdiğimizde, “o evi kapatın, gidin buradan, nereye giderseniz gidin, Esenyurt’a gidin, Avcılar’a gidin, İstanbul'un göbeğinde bu insanların barınması için ev açmayın” demişti.
Bizim derdimiz kıştı. Kış geçsin. Kimsesiz amcalar ve teyzeler var. Bak bazıları kanser. Bazıları hasta. Bazıları çok yalnız. Kışın insanlar soğuktan ölmez. Kışın insanlar yalnızlıktan ve anlaşılmamaktan ölür.
Neyse. Ben başka bir şey anlatacaktım.
Bir dizi var hani.
“Bu Şehir Arkandan Gelecek” isminde.
O dizinin reklâmlarında “Tarlabaşı 360'ın sunduğu ‘Bu Şehir Arkandan Gelecek’ dizisi az sonra devam edecek” diyor ya. İşte o Tarlabaşı 360'ın el koymak istediği bir binanın en alt katında bu dükkân. Bir amca, köpekler ve kediler... Leğende yaşayan bir kaz ve teyze. İşte o teyze öldü.
“Hiçbir şeyi yoktu” diyor Ramazan Amca. Neden öldü, bilmiyor kimse.
Cevabı içinde aslında.
Hiçbir şeyi yoktu. Bir şeyi olsaydı belki, tutunurdu bir müddet daha hayata.
Kimsesizlerin kimsesi Yüce Allah'ın rahmeti üzerine olsun Teyze.
Yokluğunu hisseden ve gelip geçerken selam veren oğulların ve kızların adına, dualarımız seninle olsun.
Ramazan Amca fotoğraf çeken arkadaşımız Mehmet Rehavi’ye “beni ara sıra arayın, sorun. Benim hiç kimsem yok. Çok yalnızım” demişti.
Bugün de tek başına kalktı, cenazeye gitti.
Kimseye bir zararı olmayan bir teyze öldü.
O hayvanlar annesiz kaldı, biraz da...
Olur da o sokaktan geçerseniz, “başın sağolsun”a uğramayı ihmal etmeyin Ramazan Amca’ya. Bir şey istemez Ramazan Amca, ama siz yine de hayvanların maması kalmış mı yoklamayı ihmal etmeyin.
Bozuk kumandanız, teybiniz, saatiniz varsa bırakın.
Kadir Bal

Hiç yorum yok: